...چند ورق کاغذ و یک دونه قلم

گاهی حتی ترانه ای هم نمی ماند ....
 
هميشه تو ...
ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ خرداد ۱۳۸٤ : توسط : محیا بانو

 

 

دوست دارم آخرين باور يک کوه که در هم ميريزد،

همه اين باشد که در آن نام تو پژواک شود

 

 

*********‌*‌*‌‌**************************************************

يک زن عشق را پاس ميدارد

يک زن هرچه را که می تواند به قربانگاه عشق می آورد

آنچه فدا کردنيست

                    فدا می کند!

آنچه شکستنيست

                   می شکند!

آنچه تحمل سوز است

                   تحمل می کند!

اما هرگز

به منزلگاه دوست داشتن

                                به گدايی نمی رود...