...چند ورق کاغذ و یک دونه قلم

گاهی حتی ترانه ای هم نمی ماند ....
 
پُرم از حسرت و خواهش....
ساعت ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٤ : توسط : محیا بانو

فال حافظ رو بر ميدارم. نيت ميکنم. بازش ميکنم:

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع            شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست        بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد                همچنان در آتش مهر تو سوزان چو شمع

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو                    کی شدی روشن به گیتی زار پنهانم چو شمع

در میان آب و آتش همچنان سر گرم توست            این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع

در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست                 ورنه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

بی جهان عالم آرای تو روزم چون شب است          با کمان عشق تو در عین نقصانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت           تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو            چهره بنما دلبرا تا جان بر افشانم چو شمع

سر فرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین             تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت                 آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

 

بعد ميزنم زير گريه... حتی حافظ هم ميدونه دارم چی ميکشم

.......................................................................................................

 

 

 

چه سود گر بگويمت؟
که شام تا سحر نخفته ام
و يا اگر دمي به خواب رفته ام؛
ترا به خواب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که بي تو با خيال تو
به مي پناه مي برم
و نقش آن دو چشم قصه گو
بجام پر شراب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که دوريت چو شعله هاي تند تب
به خرمن وجود من
شراره هاي درد مي زند
و من درون آن زبانه هاـ
بناي اين دل رميده را؛
ز بن خراب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که بي تو کيستم و چيستم
که بحر پر خروش من توئي
و ساحل صبور و بي فغان؛ منم
و من درون موج هاي سرکشت؛
تمام هستي و وجود خويش را
چو يک حباب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که من ز دوري تو هر نفس؛
چو شمع؛ آب مي شوم
و اشک هاي گرم من؛
بدامن شب سياه مي چکد
و من ميان قطره هاي چون بلور آن
محبت ترا؛ چو نقش سرد آرزو
بروي آب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
ترا به خواب ديده ام
و يا که نقش روي تو؛
به جام پر شراب ديده ام؟

تو يک خيال دور؛ بيش نيستي
و دست من به دامنت نمي رسد
تو غافلي و من تمام مي شوم.
و ديدگان پر ز راز من
هزار بار گفته با دلم:
که من سراب ديده ام
که من سراب ديده ام