...چند ورق کاغذ و یک دونه قلم

گاهی حتی ترانه ای هم نمی ماند ....
 
دچار بايد بود.....
ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ فروردین ۱۳۸٥ : توسط : محیا بانو

 

و عشق، تنها عشق...

- چرا دلت گرفته؟ مثل آنکه تنهایی

- چقدر هم تنها!

- خیال میکنم دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی

- دچار یعنی

                عاشق

و فکر کن که چه تنهاست

              اگر که ماهی کوچک        

   دچار آبی دریای بیکران باشد

- چه فکر نازک غمناکی!

- و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است

        و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست

- خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند

                  و دست منبسط نور روی شانه آنهاست...

- نه! وصل ممکن نیست

            همیشه فاصله ای هست

اگرچه منحنی آب بالش خوبیست

برای خواب دلاویز و ترد نیلوفر

                            همیشه فاصله ای هست

دچار باید بود

وگرنه زمزمه حیات میان دو حرف

    حرام خواهد شد

و عشق

سفر به روشنی احتراز اشیاست

و عشق

       صدای فاصله هاست

صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

- نه

صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند

   و با شنیدن یک هیچ

میشوند کدر!

 

همیشه عاشق تنهاست

   و دست عاشق در دست ترد ثانیه هاست

در انتظارم.......