پُرم از حسرت و خواهش....

فال حافظ رو بر ميدارم. نيت ميکنم. بازش ميکنم:

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع            شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

روز و شب خوابم نمی آید به چشم غم پرست        بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد                همچنان در آتش مهر تو سوزان چو شمع

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو                    کی شدی روشن به گیتی زار پنهانم چو شمع

در میان آب و آتش همچنان سر گرم توست            این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع

در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست                 ورنه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

بی جهان عالم آرای تو روزم چون شب است          با کمان عشق تو در عین نقصانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت           تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو            چهره بنما دلبرا تا جان بر افشانم چو شمع

سر فرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین             تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت                 آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

 

بعد ميزنم زير گريه... حتی حافظ هم ميدونه دارم چی ميکشم02.gif

.......................................................................................................

 

 

 

چه سود گر بگويمت؟
که شام تا سحر نخفته ام
و يا اگر دمي به خواب رفته ام؛
ترا به خواب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که بي تو با خيال تو
به مي پناه مي برم
و نقش آن دو چشم قصه گو
بجام پر شراب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که دوريت چو شعله هاي تند تب
به خرمن وجود من
شراره هاي درد مي زند
و من درون آن زبانه هاـ
بناي اين دل رميده را؛
ز بن خراب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که بي تو کيستم و چيستم
که بحر پر خروش من توئي
و ساحل صبور و بي فغان؛ منم
و من درون موج هاي سرکشت؛
تمام هستي و وجود خويش را
چو يک حباب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
که من ز دوري تو هر نفس؛
چو شمع؛ آب مي شوم
و اشک هاي گرم من؛
بدامن شب سياه مي چکد
و من ميان قطره هاي چون بلور آن
محبت ترا؛ چو نقش سرد آرزو
بروي آب ديده ام

چه سود گر بگويمت؟
ترا به خواب ديده ام
و يا که نقش روي تو؛
به جام پر شراب ديده ام؟

تو يک خيال دور؛ بيش نيستي
و دست من به دامنت نمي رسد
تو غافلي و من تمام مي شوم.
و ديدگان پر ز راز من
هزار بار گفته با دلم:
که من سراب ديده ام
که من سراب ديده ام

/ 9 نظر / 5 بازدید
پوریا (شبانه های بی تو)

سلام .. مثل اينکه اين اول شدم ول کن ما نيست !!!

پوریا (شبانه های بی تو)

واااااااااااااااااااای ... من عاشق شعرهای حافظ هستم ... الان هم حالی به حولی شدم اين شعرو ديدم ... ولی بدون که معشوق رو فال به عاشق نمی‌رسونه ! ... برات آرزوی موفقيت ميکنم و البته دعا ...

پوریا (شبانه های بی تو)

راستی اون مصراع اولت غلط املايی داره ... درستش کن ... به جای مهشور بايد بنويسی (( مشهور )) ... ببخش ديگه اگه پررويی کردم ... تا بعد ... خوش باشی

پوریا (شبانه های بی تو)

يك عمـــر پابرهـــنه به دنبــالت آمــــدم... يك عمر خواستــــم كه دلم را بيـــاورم... حـالا مرا به لطــف دم خويش تازه كــن... تا نغمــــه ای جـــديد به دنيـــا بيـــاورم...////

محمد

ماشاالله به این پوریا ... 4تای اول رو سریع نوشت.../// والا چی بگم که حافظ خودش همه چی رو گفت.. فقط بگم صبر کن... همین .....!!

deniz

چي بگم عزيزم گفتنيا گفته شده

.غزاله

تو يک خيال بيش نيستی ولی من تورا در واقعيت نيز حس کرده ام.........

.غزاله

مثل روز تولدم بيد///۷///ولی الان ۸

حسام

سلام عزیز.حالت چطوره؟خوبی؟امیدوارم که همیشه سالمو سرحال باشی محیا جان بازهم با شعرت ترکوندی آفرین. من هم شعری سرودم که به نام عاشقی است. ------------------------------------------------- عاشقی بد دردیه درد بی درمونیه عاشقی اسارته عاشقی جسارته همه وجود من پر شده از عشق کسی ولی من همیشه بودم رفیق بی کسی حالا که این عشق کرده من رو آواره به خدا قسم که شده ام بیچاره میدونی همه دردسرام مال اینه که من نمیتونم حرف دلم رو به معشوق بزنم. واسه همین عشق دیوونم میکنه راهی دشتو کوهو بیابونم میکنه. آخه تو راهی رو به من نشون ندادی نقشه رهایی رو به من ندادی منو تنها گزاشتی رفتی سراغ دل خودت دیگه با م حرف نزدی رفتی پی عشق خودت.