به ياد اولين عشقم

اينو يه جايی خوندم. اينجا نوشتم:

 

به ياد اولين عشقم
   
   
به ياداولين عشقم
                     
برايت قصه ميگويم
   
به ياد اولين عشقت
                     
برايت ناله خواهم كرد

   
بيا با من
   
   
بيا گرد فراموشي ز اين آيينه دل آرام بزداييم
   
بيا تا عقده هاي اين دلآزرده را آرام بگشاييم

   
بياد اولين عشقم
            
برايت با سرودگريه يك افسانه خواهم گفت
   
بياد اولين عشقت
                -
اگر درخاطرت يادي از آن داري ؟ -
               
برايت از شب بي شمع يك پروانه خواهمگفت
               
برايت قصه خواهم گفت .

      
بيا با من
      
بيا تا هم صدا گرديم
      
بيا از خود رها گرديم
                              
خودم اين نيست !
                                       
تو هم اين نيستي شايد !
                                       
بيا تا خويشتن باشيم .
      
بياداولين عشقم
   
بياد اولين روياي شيرين
      
ياد آن شبهاي مهتابي
      
زمين سبز از چراغ سبزه ها ، گل
         
آسمان آبي

خدايا آنچه روزي بود ؟
تمام لحظه ها را خوب يادم نيست .
دو چشم اما
   
چنانمكرده اكنون حسرت هر لحظه اش را گريه خواهم كرد
دو دل اما
   
و پيوندي كهامروز از جدايي ناله خواهم كرد .

   
چه خوش روزي
   
چه خوشترروزگاراني

      
نمي دانم دگر آيا چنين دوران پاكي را جهان دارد ؟
      
نمي دانم خدا از اين بهشتي بهتر آيا در نهان دارد ؟
         
نميدانم .......
      
   
به ياد اولين عشقت
   
تو هم آيا چنين روزي بهيادت هست ؟
   
سلامي ، خنده اي ، يا حركت دستي
   
نگاه خانمان سوزي به يادتهست ؟
   
تو هم روزي چو من خود را رها از غصه ها احساس ميكردي ؟
   
تو همچون من قسم خوردي ؟
               
به خونت من نميگويم !
                                       
به لب آيا قسم خوردي ؟

   
باياد اولين عشقم
      
برايت قصه ميگويم
         
فقط يك قصه !
               
آري قصه ام بشنو .

   
كه روزي
   
چند سالي پيش ازاين
   
فصل بهاري گونه گون سرشار و رنگارنگ
   
به شهري مردمانش مردهچونان سنگ
   
دل دلمرده من با من دلمرده از غم غصه ها ميگفت
      
خداميداند و من
                  
دل چه ها ميگفت !

   
با ياد اولين عشقم
   
به ياد يك نگه ، لبخند ، يك آغاز
   
جدا از دل ، دلم چون من جدا از من
   
ولي چون من رها در شوق يك پرواز
   
قسم خوردم
            
من و دلما قسم خورديم
   
كه پروازي كنيم آغاز
   
و پروازي ميان هر چه باد و هرچه باران بود
      
جدا از هر چه بود و هر چه خواهم بود .
      
جدا از هرچه غم
               
از هر چه ماتم بود .....

      
نمي دانم ....
      
نمي دانم دگر آيا چنين دوران پاكي را جهان دارد ؟
      
نمي دانم خدااز اين بهشتي بهتر آيا در نهان دارد ؟
      
نمي دانم .......

   
بهياد اولين عشقم 
   
من اينجا بس دلم تنگ است 
   
بيا بشنو
   
كهبشكستند بالم را
      
كه بشكستند بالش را
   
و من از باد شرقي بارها باگريه پرسيدم
                                                      
چرااينگونه ميبايد ؟؟
   
و شايد بارها يك جمله پاسخ داد - با طعنه -
            
كه قانون هر چه را خواهد
                                             
دگر ديري نمي پايد !

   
بيا بشنو
   
من از قانون بيزارم

   

/ 1 نظر / 3 بازدید
masouod

سلام مهيا جان. وبلاگ نو مبارک. اميدوارم که بتونی هميشه زيبا و قميشی وار بنويسی. بنويس که ما مشتری ثابتتيم (-؛ موفّق باشی ٬ مسعود